Το blog πέθανε, ζήτω το blog!

Καλά, είναι δυνατόν;!;!;! Μα που είστε...; μή μου πείτε ότι δεν έχετε να σχολιάσετε τίποτα, ούτε καν τις προετοιμασίες της Γιουροβίζιον...; Αλλά ξέρω ποιό είναι το πρόβλημα... είστε όλοι κοντά και βλέπεστε και μιλάτε και δεν έχετε ανάγκη να επικοινωνήσετε με ηλεκτρονικά μέσα... σνιφ... Έτσι είναι, ξέρω... μάτια που δε βλέπονται...

Τεσπαν, το αντιπαρέρχομαι (as usual) και συνεχίζω. Το καλοκαίρι τελείωσε στις Βρυξέλλες. Το σύννεφο ήρθε για να μείνει (;). Το Ιταλογκομενάκι ήλθε και απήλθε. Οι Γερμανοί ξανάρχονται (ίσως). Η Αμερική ξεμακραίνει...

Παρακαλώ επισης να μου επιτραπεί η δημόσια έκφραση της απεριόριστης εθνικής υπερηφάνειας που με διακατέχει, καθώς το αξιότιμο μέλος της παρέα Βασίλειος Χ. (κάνει να λέμε ονόματα καλέ;) υπηρετεί από τη σήμερον με καμάρι και δόξα την πατρίδα μας. Ζήτω ο Ελληνικός Στρατός. Ζήτω η ένδοξη Αεροπορία. Ζήτω το Έθνος. Εμπρός της Ελλάδος παιδιά!

Αυτά. Πάω να υψώσω την γαλανόλευκη στην πλατεία του Chatelain.

Σας ασπάζομαι υψηλοφρόνως.

L'oiseau

ΥΓ: Μάκη, 9 Ιουνίου;
ΥΓ2: Τα σχόλιά σας για τα αποτελέσματα των Γαλλικών εκλογών παρακαλώ. Προσωπικά επικροτώ στο σύνολο.